yorgunluk, bitkinlik, hayat

su aralar debelenip duruyorum. pek birsey oldugu yok, zaten hic bir zaman olmadi ki. en son ne zaman oldu dedik ki?

insanin hayatinda degisim olmasi lazim. yeni yazarlar, yeni dusunceler, yeni fikirler, yeni sanatcilar, yeni muzik tarzlari gibi. boyle, ayni seyleri tuketip durunca insan agir depresyona giriyor. bundan cikmanin yollarini ariyorum. tutunamayanlar hakkinda uzun ve kapsamli bir deneme yazacaktim, gercekten uzun olacakti, benim sahsen basari diyebilecegim bir sey, usendim.

en azindan bu website var. her zaman bir ayariyla oynuyor, birseyini degistiriyor, birseyle kendimi mesgul ediyorum. su siralar maximalist edebiyat okumaya calisiyorum kafami patlatsa da, en azindan o hosuma gidiyor. ornegin, orhan pamuk'un kara kitabi sahsen benim cok hosuma gitti. okumasi fevkalade zor, en azindan benim icin, ancak konusu karakterleri ve bir ton benzeri sey beni hakikaten icine cekti, gercekten hosuma gitti.

bu arada, bunu kim okuyorsa artik, spor yapin. gunde 12 saat bilgisayar basinda oturup muzik dinlemekle insan olunmuyor. insanin aklini kaybetmemesi icin kendisini fiziksel dunyaya baglamasi gerekiyor. bu bende cok iyi bir etki yaratti, yeni insanlarla tanistim, vucudumu sevmeye basladim, yapacak bir seyim oldu.

artik buraya daha fazla entry girerim diye dusunuyorum, yaz geldiginden bol bol bos vaktim var. yaslandigimda bakip gulerim.

2026-06-26